Wydarzenia 4 Dec 07:47 | Redaktor
Święta Barbara, dziewica i męczennica - patronka dnia (04.12)

Święta Barbara. Domena publiczna https://pl.wikipedia.org/wiki/Barbara_z_Nikomedii#/media/Plik:Master_of_the_Madonna_of_Vyšší_Brod_–_Saint_Barbara.jpg

Patronką dnia 4 grudnia jest Święta Barbara, dziewica i męczennica

Święta Barbara

Żywot i śmierć św. Barbary z Nikomedii nie są dokładnie znane. Przypuszcza się, że miało to miejsce około 305 roku, w czasie prześladowań za cesarza Maksymiana Galeriusza. Informacje na temat świętej owiane są legendą. Mówi ona, ze Barbara była córką bogatego poganina, Dioskura. Ten wysłał ją na naukę do Nikomedii, gdzie po raz pierwszy zetknęła się z chrześcijaństwem. Miała nawet prowadzić korespondencję z wielkim Orygenesem, który zachęcił ją do chrztu i ślubu czystości. Sprowadziło to nią gniew ojca, który zamknął ją w wieży i nakazał wyrzec się jej wiary. Gdy to nie poskutkowało, nakazano ją biczować. Jej rany miał później wyleczyć anioł. Kolejne tortury były o wiele bardziej okrutne – bito ją maczugami, przypalano, obcięto jej piersi. W takim stanie przeszła później ulicami miasta. W końcu postanowiono wydać na nią karę śmierci, a katem Barbary miał być jej własny ojciec. Zmarła około 305 roku w Nikomedii. Chwilę po jej egzekucji, Dioskura miał śmiertelnie razić piorun.


Święta Barbara

Cześć św. Barbary rozsławiona była przez nietypowe okoliczności jej śmierci zarówno na Wschodzie, jak i na Zachodzie. Jej żywoty napisano w językach: greckim, syryjskim, koptyjskim, ormiańskim, chaldejskim, a w wiekach średnich we wszystkich językach europejskich. W VI wieku jej relikwie sprowadzono do Konsatantynopola, skąd później zabrano je do Torcello, gdzie do dziś spoczywają w kościele św. Jana Ewangelisty. Kult św. Barbary dotarł także szybko do Polski, bowiem wspominana jest ona dnia 4 grudnia w modlitewniku Gertrudy, córki Mieszka II. Pierwszy kościół ku jej czci powstał w 1262 roku. Szczególną czci darzy się ja także Czechach, Saksonii, Lotaryngii, południowym Tyrolu i w Zagłębiu Ruhry. W Nadrenii uważana jest za towarzyszkę św. Mikołaja - w wielu miejscach to właśnie ona obdarowuje dzieci prezentami. Św. Barbara uznawana jest za patronkę dobrej śmierci. W Polsce istniało poświęcone jej bractwo, do którego należał św. Stanisław Kostka. Jest jedną z Czternastu Świętych Wspomożycieli.





W ikonografii św. Barbara przedstawiana jest w długiej, pofałdowanej tunice i w płaszczu, z koroną na głowie, niekiedy w czepku. W ręku trzyma kielich i Hostię. Według legendy tuż przed śmiercią anioł przyniósł jej Komunię św. Czasami ukazywana jest z wieżą, w której była więziona (wieża ma zwykle 3 okienka, które miały przypominać Barbarze prawdę o Trójcy Świętej), oraz z mieczem, od którego zginęła. Atrybuty: anioł z gałązką palmową, dwa miecze u jej stóp, gałązka palmowa, kielich, księga, lew u stóp, miecz, monstrancja, pawie lub strusie pióro, wieża.
 
Inni patroni dnia 04.12:
 
Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Pecs (Pięciu Kościołach), na Węgrzech - św. Maura, biskupa. Wychował się w opactwie św. Marcina na Górze Panońskiej. W roku 1036 powołano go na stolicę biskupią. Był autorem pism hagiograficznych. Zmarł w roku 1070.

W Parmie, we Włoszech - św. Bernarda, kardynała i biskupa. Mając 25 lat wstąpił do walumbrozjanów. Wybrano go tam opatem, a później generałem Zakonu. Rządził roztropnie, co zwróciło na niego uwagę Urbana II. Papież mianował go kardynałem i wysłał do Lombardii jako swego legata. W wielu włoskich krajach przywrócił wówczas pokój, a w Parmie, gdzie zrazu doznał wielu przykrości, obrano go biskupem. Potem wziął udział w dramatycznych negocjacjach między Paschalisem II a Henrykiem V. Wezwany przez margrabinę Matyldę, asystował przy jej śmierci. Towarzyszył także nowemu papieżowi oraz cesarzowi Lotarowi w drodze do Rzymu. Wróciwszy do Parmy, poczuł zbliżający się koniec. Wezwał wówczas mnichów z ukochanego przez siebie opactwa w Cavannie i w ich obecności zmarł. Stało się to w roku 1133.

oraz:

św. Annona z Kolonii, biskupa (+ 1075); św. Feliksa z Bolonii, biskupa (+ ok. 432); św. Maruty, biskupa (+ ok. 420); św. Osmunda z Salisbury, biskupa (+ 1099); św. Teofanesa (+ 780)
 
źródło: Brewiarz - Czytelnia i Wikipedia.
Redaktor

Redaktor Autor

Redaktor