Wydarzenia 21 Sep 06:39 | Redaktor
Święty Mateusz, Apostoł i Ewangelista - patron dnia (21.09)

Święty Mateusz. Domena publiczna https://en.wikipedia.org/wiki/Matthew_the_Apostle#/media/File:Rembrandt_-_Evangelist_Matthew_and_the_Angel_-_WGA19119.jpg

Patronem dnia 21 września jest święty Mateusz, Apostoł i Ewangelista.

Święty Mateusz

Mateusz nazywany jest przez Marka i Łukasza Lewim, synem Alfeusza, później pojawia się imię Mateusz.  Prawdopodbnie imię to nadał Lewiemu Jezus. Pochodzi ono z hebrajskiego - Mattaj  lub Mattanja znaczy "dar Boga". Mateusz był Galilejczykiem, zajmował się pobieraniem podatków i ceł. 

 

 



Nawrócenie świętego MateuszaPalestyńczycy pogardzali celnikami, bo ściągali opłaty na rzecz Rzymu, co rozumiano jako przysługiwanie się okupantom. Postrzegani byli jako poganie i grzesznicy. Mateusz prawdopodobnie był ich naczelnikiem w Galilei. Mimo swojej złej sławy, Pan Jezus odnosił się do nich życzliwie, jadał z nimi, a jednego z nich uczynił bohaterem swojej przypowieści. Na zarzuty Żydów odpowiadał: "Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają... Bo nie przyszedłem powoływać sprawiedliwych, ale grzeszników".

Nie wiadomo jednak wiele o młodzieńczych latach Mateusza. Po raz pierwszy spotkamy go w Kafarnaum, gdzie Chrystus powołuje go na swojego Apostoła. Na jego wezwanie zostawił wszystko i za nim podążył, a nawrócony zapraszał go do swojego domu wraz ze swoimi przyjaciółmi, celnikami. O jego powołaniu pisali także Ewangeliści Marek i Łukasz, jednak to jedyna wzmianka o nim w Biblii. W spisie Apostołów znajduje się na siódmym lub ósmym miejscu.



Święty MateuszPo tym jak Chrystus wstąpił do Nieba, Mateusz przez pewien czas został w Palestynie, gdzie nawracał Żydów. Swoją Ewangelię pisał około roku 55. Tradycja Kościoła uważa go za autora pierwszej Ewangelii. Pierwotnie napisana była po hebrajsku i aramejsku, a następnie przetłumaczona na grecki. Nie zachowały się jej oryginalne teksty, jedynie przekład. W swojej Ewangelii przekazywał szczegóły o życiu i naukach Jezusa. Znajdziemy w niej fragmenty nieobecne w innych: rozbudowane Kazanie na Górze, przypowieści o dziesięciu pannach, kąkolu i drogocennej perle. Pisał też o rzezi niewiniątek i pokłonie Magów, ucieczce do Egiptu, opisał wizję Sądu Ostatecznego.


Następnei Mateusz udał się mięzy pogan, nie jest jednak wiadome dokąd dokładnie. Ojcowie Kościoła wspominają o Syrii, Persji, Etiopii, Maceodnii i Poncie. Jego ciało znajduje się obecnie w Salerno, ozdobione marmurami i mozaikami. 



W ikonografii św. Mateusz przedstawiany był w postaci młodzieńca, później - zwłaszcza w sztuce bizantyjskiej - jako siwowłosy, stary mężczyzna. W sztuce zachodniej od czasów średniowiecza dominuje obraz silnie zbudowanego, brodatego mężczyzny w średnim wieku. Ubrany bywa w tradycyjną długą, białą suknię apostolską i w tunikę. Bywa także ukazywany w postawie siedzącej, kiedy pisze - przy nim stoi anioł, przekazujący natchnienie. Jego atrybutami są: księga i pióro, miecz lub halabarda, postać uskrzydlonego młodzieńca, sakwa z pieniędzmi u stóp, torba podróżna.

 
Inni patroni dnia 21.09:
  •  Jonasz, prorok
 
Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Krakowie - Jana Prandoty, biskupa. Urodzony w Białaczowie koło Końskich, był kanonikiem sandomierskim, prepozytem w Kielcach i archidiakonem krakowskim, a od roku 1242 biskupem. Jego posługa przypadła na czas po najeździe tatarskim i dewastacji przez księcia mazowieckiego. Znękana ludność zaczynała ulegać katastrofizmowi. W tych trudnych warunkach stanął na wysokości zadania. Godził, jednał, pośredniczył. Rozwijał plany misyjne, dotyczące Litwy i Jaćwieży, a do prawosławia odnosił się z respektem i zrozumieniem. Odnowił też katedrę, uporządkował gospodarkę, dbał o szpitale i fundacje zakonne. W roku 1253 doprowadził do kanonizacji św. Stanisława. Zmarł w roku 1266. Rychło otoczony kultem, przez długi czas uważany był za błogosławionego i za takiego dotąd uchodzi u obcych. U nas kult zaniedbano.

W Pesaro, we Włoszech - bł. Marka z Modeny, dominikanina. Dobry kaznodzieja i przykładny zakonnik, zmarł w roku 1499. Jego kult zaaprobowano w roku 1857.

oraz:

św. Pamfila, męczennika (+ ok. III w.)
 
Źródło: Brewiarz - Czytelnia i Wikipedia.
Redaktor

Redaktor Autor

Redaktor