Wydarzenia 14 Jun 12:14 | Redaktor
Błogosławiony Michał Kozal, biskup i męczennik - patron dnia (14.06)

Bł. Michał Kozal, biskup i męczennik. Obrazek święty. Foto red.

Michał Kozal urodził się w Nowym Folwarku pod Krotoszynem 25 września 1893 r. . Był synem Marianny z Płaczków i Jana, oficjalisty dworskiego. Po ukończeniu szkoły podstawowej i gimnazjum w Krotoszynie, w 1914 roku wstąpił do seminarium duchownego w Poznaniu, gdzie ukończył kurs teoretyczny. Ostatni praktyczny rok studiówu kończył w seminarium w Gnieźnie. Tam też w dniu 23 lutego 1918 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Podczas pobytu w obozie w Dachau, w styczniu 1943 roku ciężko zachorował na tyfus; gdy był już zupełnie wycieńczony, przeniesiono go na osobny "rewir". 26 stycznia 1943 roku został uśmiercony zastrzykiem z fenolu. - patron dnia 14.06

 Żywoty świętych Kościoła Powszechnego Błogosławiony Michał Kozal, biskup i męczennik
 
 
- Opis obrazka
Michał Kozal urodził się w Nowym Folwarku pod Krotoszynem 25 września 1893 r. . Był synem Marianny z Płaczków i Jana, oficjalisty dworskiego. Po ukończeniu szkoły podstawowej i  gimnazjum w Krotoszynie, w 1914 roku wstąpił do seminarium duchownego w Poznaniu, gdzie ukończył kurs teoretyczny. Ostatni praktyczny rok studiówu kończył w seminarium w Gnieźnie. Tam też w dniu 23 lutego 1918 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Planował podjęcie studiów specjalistycznych, ale po nagłej śmierci ojca musiał zapewnić utrzymanie matce i siostrze, dlategom z wyboru był wikariuszem w różnych parafiach. Odznaczał się ogromną gorliwością w prowadzeniu katechizacji, wiele godzin spędzał w konfesjonale, z radością głosił Słowo Boże, dużo się modlił. Był wyrozumiały, uczynny i miłosierny wobec wiernych.
Kardynał August Hlond w uznaniu dla jego gorliwej posługi kapłańskiej i wiedzy zdobytej dzięki samokształceniu, mianował go w 1927 ojcem duchownym seminarium w Gnieźnie. Michał Kozal okazał się doskonałym przewodnikiem sumień przyszłych kapłanów. Alumni powszechnie uważali go za świętego męża. W 1929 roku został powołany na stanowisko rektora seminarium. Obowiązki pełnił do roku 1939, kiedy Pius XI mianował go biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej i biskupem tytularnym Lappy (na Krecie). Konsekrację biskupią otrzymał 13 sierpnia 1939 roku z rąk księdza biskupa Karola Radońskiego w katedrze włocławskiej. We wrześniu 1939 roku nie opuścił swojej diecezji, którą zarządzał po wyjeździe z kraju biskupa diecezjalnego. Jego nieustraszona, pełna poświęcenia postawa stała się wzorem zarówno dla duchowieństwa, jak i dla ludzi świeckich. Niemcy aresztowali go 7 listopada 1939 roku. Najpierw wraz z alumnami seminarium i kapłanami został osadzony w więzieniu we Włocławku. Od stycznia 1940 r. do 3 kwietnia 1941 r. internowano go w klasztorze księży salezjanów w Lądzie nad Wartą. Po wywiezieniu z Lądu, więziony był w obozach w Inowrocławiu, Poznaniu, Berlinie, Halle, Weimarze i Norymberdze. Wszędzie ze względu na swoją niezłomną postawę, rozmodlenie i gorliwość kapłańską doznawał szczególnych upokorzeń i prześladowań

Od lipca 1941 roku w obozie w Dachau, gdzie będac więźniem podobnie jak inni kapłani pracował ponad siły. Doświadczał tam wyrafinowanych szykan, ciesząc się w duchu, że "stał się godnym cierpieć zelżywości dla imienia Jezusowego". Chociaż sam był głodny i nieraz opuszczały go siły, dzielił się swoimi racjami żywnościowymi ze słabszymi od siebie, potrafił oddać ostatni kęs chleba klerykom. Odważnie niósł posługę duchową chorym i umierającym, a zwłaszcza kapłanom. Podczas pobytu w obozie w Dachau, w styczniu 1943 roku ciężko zachorował na tyfus; gdy był już zupełnie wycieńczony, przeniesiono go na osobny "rewir".
26 stycznia 1943 roku został uśmiercony zastrzykiem z fenolu. Umarł w zjednoczeniu z Chrystusem ukrzyżowanym. Mimo prób ocalenia jego ciała przez więźniów, zostało ono spalone w krematorium. Po bohaterskiej śmierci sława świętości biskupa Kozala utrwaliła się wśród duchowieństwa i wiernych, którzy prosili Boga o łaski za jego wstawiennictwem. Zaraz po wojnie zaczęto zabiegać o beatyfikację. Św. Jan Paweł II podczas uroczystej Mszy świętej 14 czerwca 1987 roku w Warszawie przed Pałacem Kultury i Nauki - zamykającej II Krajowy Kongres Eucharystyczny - dokonał beatyfikacji biskupa Michała Kozala. Papież powiedział w homilii: "Tę miłość, którą Chrystus mu objawił, biskup Kozal przyjął w całej pełni jej wymagań. Nie cofnął się nawet przed tym najtrudniejszym: «Miłujcie waszych nieprzyjaciół» (Mt 5, 44). Niech będzie jednym jeszcze patronem naszych trudnych czasów, pełnych napięcia, nieprzyjaźni i konfliktów. Niech będzie wobec współczesnych i przyszłych pokoleń świadkiem tego, jak wielka jest moc łaski Pana naszego Jezusa Chrystusa - Tego, który «do końca umiłował»".

W ikonografii bł. Michał przedstawiany jest w stroju biskupim lub w pasiaku więziennym. Jego atrybutami są: mitra, fioletowy trójkąt i numer obozowy 24544.
 
 
PioFlo
 
Pozostali patroni dnia 14.06:

 
Ponadto dziś także w Martyrologium 14.06:
 
W Soisson, we Francji - świętych Rufina i Walerego, męczenników. Ich historyczność poświadczona jest wczesnymi dowodami zlokalizowanej czci, a nie pisanymi, wiarygodnymi relacjami o ich życiu i śmierci. Miejscowy zarządca Rykcjowar kazał ich podobno wrzucić do rzeki Vesle.

Niedaleko Remiremont, w Wogezach - bł. Ryszarda, opata. Reformator mniszej obserwy, nowe życie wlał w aktywność kilku zakonnych wspólnot na terenie Flandrii, Walonii i zachodniej Francji. Dbał o skryptoria, biblioteki i wychowanie młodych. Zmarł w roku 1046.

oraz:

bł. Alojzego Marii Palazzola, prezbitera i zakonnika (+ 1886); świętych męczenników Anastazego, prezbitera, i Feliksa, mnicha (+ 852); św. Eteriusza, biskupa (+ VII w.); św. Kwinkcjana, biskupa Rodez (+ ok. 526); św. Marcjana, biskupa i męczennika (+ I w.)
 
 
Źródła:
Foto Wikimedia
 
Foto główne i Foto1.  Bł. Michał Kozal, biskup i męczennik. Obrazek święty. Foto red.
 
 
Wikipedia, Brewiarz - Czytelnia.
Redaktor

Redaktor Autor

Redaktor