Wydarzenia 14 Dec 07:11 | Redaktor
Święty Jan od Krzyża, prezbiter i doktor Kościoła - patron dnia (14.12)

Święty Jan od Krzyża. Domena publiczna https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_od_Krzyża#/media/Plik:Zurbarán_(atribuido)-John_of_the_Cross-1656.jpg

Patronem dnia 14 grudnia jest Święty Jan od Krzyża, prezbiter i doktor Kościoła.

Święty Jan od Krzyża

Jan de Yepes urodził się 1542 roku w Fontiveros w Hiszpanii. Miał dwóch braci, Ludwika i Franciszka. Mimo szlacheckiego pochodzenia, ich rodzina była w ciężkiej sytuacji materialnej. Stała się ona trudniejsza z momentem śmierci ojca, gdy Jan miał nieco ponad dwa lata. Rodzina przeniosła się wówczas do Arevalo, a następnie do Medina del Campo, gdzie oddano Jana do przytułku. Próbował utrzymywać się z wielu zawodów, a gdy uzbierał wystarczające środki wstąpił do kolegium jezuickiego, gdzie uczył się w latac 1559-1563. W wieku 21 lat wstąpił do karmelitów, przyjmując imię Jan od św. Macieja. W 1567 roku, po ukończeniu studiów teologicznych i filozoficznych, otrzymał święcenia kapłańskie. Poznał wówczas św. Teresę z Avila, z którą szybko znalazł wspólny język. Oboje podjęli się zadania reformowania zakonu Karmelu. Po roku przenieśli się do Duruelo, miejsca fundacji pierwszej reformy. Tam złożył ślub wierności i zmienił imię na Jan od Krzyża. Wybrano go później na mistrza nowicjatu i rektora klasztoru w Alcali, który przyjął reformę.

W działalności Jana dopatrzono się niesubordynacji, przełożeni więc musieli podjąć środki. Aresztowano go w nocy z 2 na 3 grudnia 1577 i przewieziono do Toledo. Tam wtrącony został do więzienia na 9 miesięcy. 15 sierpnia 1578 roku uciekł z zakonnego więzienia i powrócił do klasztoru, gdzie został entuzjastycznie przyjęty. Zakładał kolejne domy zakonne przyjmujące reformę, a 22 lipca 1580 roku papież oficjalnie zezwolił na powstanie osobnej prowincji zreformowanych karmelitów. Działalność i cierpienia Jana zaczęły przynosić skutki, wielu zaczęło przekonywać się do reformy. Mianowano go najpierw na przełożonego domu w Granadzie, a później na wikariusza Andaluzji. Z tego stanowiska wkrótce później zrezygnował.

Kiedy liczba zreformowanych klasztorów zaczęła rosnąć i powstawały nowe prowincje, papież Sykstus V zezwolił na wybór osobnego wikariusza generalnego dla prowincji zreformowanych, ale generał miał być jeszcze wspólny dla obu rodzin karmelu. Papież miał bowiem nadzieję, że niebawem cały zakon przyjmie reformę. W roku 1588 odbyła się pierwsza kapituła generalna prowincji zreformowanych.
Jednak stronnictwo złagodzonej reguły wzięło górę. Jan został usunięty ze wszystkich urzędów i jako zwykły zakonnik zakończył niebawem życie w klasztorze w Ubedzie 14 grudnia 1591 roku w wieku zaledwie 49 lat. Umierał zupełnie osamotniony, bowiem św. Teresa z Avila dawno już nie żyła - przeszła do nieba 4 października 1582 roku.

Najbardziej sławny stał się Jan od Krzyża dzięki swoim pismom. Było ich znacznie więcej, ale spalono je zaraz po śmierci w obawie, by nie dostały się do rąk wrogów zakonu jako materiał przeciwko złagodzonej regule. Pozostały 22 dzieła, w tym kilkanaście utworów poetyckich, które dla mistyki chrześcijańskiej mają wprost bezcenną wartość. Najważniejsze są dwa z nich: Noc ciemna i Pieśń duchowa. Są one perłą w światowej literaturze mistyki. Oba dzieła początek swój wywodzą z więzienia w Toledo. One też przysporzyły Janowi tytuł doktora Kościoła; dzięki nim zwany jest on także doktorem mistycznym. Dzisiaj jego dzieła są przełożone na wszystkie znane języki świata i należą do klasyki dzieł mistycznych.

Relikwie Doktora Mistycznego znajdują się w kościele karmelitów w Segovii. Beatyfikowany został przez papieża Klemensa X w 1675 r., a kanonizowany w 1726 r. przez Benedykta XIII. Pius XI ogłosił go doktorem Kościoła w 1926 r. Jest patronem karmelitów bosych.


W ikonografii św. Jan od Krzyża przedstawiany jest w habicie karmelitańskim. Jego atrybutami są: otwarta księga, krucyfiks, lilia, orzeł u jego stóp.
 
Inny patron dnia 14.12:
 
Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Akwizgranie - bł. Marii Franciszki Schervier, założycielki ubogich sióstr św. Franciszka. Zmarła w roku 1876. Beatyfikował ją w roku 1974 Paweł VI.

oraz:

św. Agnella z Neapolu, opata (+ 596); świętych męczenników Druzusa, Zozyma i Teodora (+ II w.); świętych męczenników Herona, Arseniusza i Izydora (+ 250); świętych męczenników Nikazjusza, biskupa, i jego siostry, św. Eutropii (+ 407); św. Pompejusza z Pawii, biskupa (+ V w.); św. Spiridiona, biskupa (+ 348); św. Wiatora, biskupa (+ IV w.)
 
Źródło: Brewiarz - Czytelnia i Wikipedia.
Redaktor

Redaktor Autor

Redaktor